فلسفه موعودِ یهود


« ماشیَح » کلمه عِبری و معادل واژه فارسی مسیحاست. به معنای « مَسح شده ». بنی اسرائیل مقداری روغن بر سر پادشاهان میریختند و مسح می کردند، لذا آن پادشاه را ماشیح میگفتند و اطاعتش را واجب میدانستند.

ماشیح، ابتدا لقب پادشاهان بود و کم کم به واژه نجات بخش برای آنها تبدیل شد.

بنی اسرائیل که در اوج گرفتاری ها دست به دامن سَموئیل (پیامبر) شدند، او طالوت را مَسح نمود، و این شد که لفظِ ماشیَح برای اولین بار بر « طالوت » اطلاق شد.


ولی آیا موعود، طالوت بود؟ { ادامه دارد}


منجی در ادیان، شاکری، ص 36

سموئیل اول، باب 24، آیه 6


فایل عکس در ادامه مطلب 


3d


منبع : واحد مهدویت موسسه مصاف ایرانیان / اینستاگرام عربی mahdavimessages