۵۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «عاشورا» ثبت شده است

صاحب عزای حسین

23w

 

باز هم محرمی دیگر آمد؛ با اشک ها و بغض های گاه و بی گاهش، با روضه های همیشه سوزناکش، و با آتش همیشه شعله ور در قلب ها؛ آتشی که تا شما نیایید و انتقام خون جدتان را نگیرید، خاموش نمی‌شود.

 

آقای من!

شنیده ایم که زخم های پیکر جدتان، آنقدر زیاد بود که شمرده نمی‌شد. اما عجیب است که فراموش کردیم که زخم های دل داغدار شما از زخم های پیکر اباعبدالله هم بیشتر شده و نفهمیدیم که دل زخم خورده، هزار بار بدتر از تن زخم خورده است.

یک عمر گفتیم امان از دل زینب؛ و فراموش کردیم که غصه دار دل زینب هم شمایید؛ زینب یکبار حسینِ در قتلگاه را به نظاره نشست و شما ۱۱۸۵ بار.

در روضه هایمان شما را صاحب عزا خواندیم؛ اما نفهمیدیم که صاحب عزای حسین بودن یعنی چه؟ صاحب عزای حسین بودن، یعنی هر ظهر عاشورا از ندای العطش کودکان حسین، بی تاب شدن؛ یعنی بارها و بارها پا به پای نازدانه های حسین زمین خوردن. هزار سال صاحب عزای حسین بودن، یعنی هزار بار با چشمی گریان و دستی بسته به تماشای صورت سیلی خورده زینب نشستن؛ یعنی هزار بار کنار پیکر اربا اربای علی اکبر جان دادن، یعنی هزاران بار صحنه دردناک بال و پر زدن یتیمان مجتبی در آغوش حسین غریب را تماشا کردن...

صاحب عزای حسین که باشی، باید هر ظهر عاشورا با کمری خمیده کنار نهر علقمه شاهد در هم شکستن عمود خیمه وجود حسین باشی و ببینی که چگونه حسین با کمری خمیده در پشت خیام برای شیرخواره اش قبر می‌کَند.

هر سال محرم فقط از کوتاهی فاصله میان غدیر و عاشورا گفتیم؛ اما از فاصله زیادی که بین عاشورا و ظهور افتاد، نگفتیم؛ از روز به نیزه رفتن سر حسین تا روز قیام قائم آل محمد صلوات الله علیهم.

 

آری! غفلت شیعه همیشه مصیبت ساز است؛ یک بار امامی را به گودی قتلگاه می‌فرستد و بار دیگر امامی را هزار سال به زندان غیبت.

 

**أللَّهُمَ عَجِّل لِوَلیکَ أَلفَرَج**

 

منبع : واحد مهدویت موسسه مصاف ایرانیان (در شبکه های اجتماعی Mahdiaran@)  ؛ موسسه مصاف masaf.ir؛ عکس از سایت راسخون

  • جمعه ۲۶ مهر ۹۸

در هیئت تو باید تربیت بشوی برای ظهور

 

استاد رائفی پور :

 

هیئتی که ذکر امام مهدی در آن نباشد، باطل است. اصلاً برای امام حسین اشک می ریزی که مردم امام زمانشان را تنها گذاشتند، یاد بگیری امام زمان خودت را تنها نذاری، یعنی در هیئت تو باید تربیت بشوی برای ظهور. برو با دلت کاری بکن که همانطور که برای امام حسین اشک میریزی، برای امام زمان هم اشک بریزی.

 

49z

 

منبع : واحد مهدویت موسسه مصاف ایرانیان (در شبکه های اجتماعی Mahdiaran@)  ؛ موسسه مصاف masaf.ir

  • چهارشنبه ۲۴ مهر ۹۸

از اسرار زیارت ناحیه مقدسه

{از عاشورا تا ظهور - شماره 40}

 

از اسرار زیارت ناحیه مقدسه

 

... سلام ...

"سلام" نام خدا و زمزمه ی بهشتیان است. "سلام" کم کردن فاصله و نشانه ی نزدیکی قلب است؛ به همین خاطر در طلیعهٔ همه ی زیارات «سلام» آمده است.

اما تعداد سلام های وارد شده در این زیارت از غالبِ زیاراتِ دیگر بیشتر است! زیارتی با بیش از یکصد سلام:

سلام بر ملائکه/ سلام بر انبیاء؛ که نام ۲۳ تن از پیامبران آورده شده/ سلام بر امامان و اولیاء/ سلام بر فاطمه زهرا/ سلام بر روحِ زیارت؛ حضرت سیدالشهداء/ سلام بر فرزندان و برادران و اصحاب آن حضرت

سلام بر جنگاوران بیابان/ سلام بر اجسادی که برهنه در بیابان رها شدند/ سلام بر کسی که ملائکه بر او گریه کردند/ سلام بر بدن های به زنجیر کشیده شده و اسیر شده...

 

مهدیا! هرکه با ناحیه ی مقدسه ات آشناست دلی مضطر یافته و جگری سوخته... قربان دلِ آسمانی ات! قربان آسمانِ بارانی ات! سلام بر تو ای پُر از سلام...

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • چهارشنبه ۲۰ شهریور ۹۸

مردی کنار قتلگاه، سالهاست صبح و شب خون گریه میکند

170y

 

و اینک عاشورا

مردی کنار قتلگاه، سالهاست صبح و شب خون گریه میکند

و در انتظار ٣١٣ علمدار که عباس وار: یاریَش کنند تا ندا دهد

الا یا اهل العالم، انَّ جدّی الحسین قَتلوه عطشانا

 

عاشوراست... چند لحظه تفکر...

کوفیان در سال ۶۱ ه.ق با «ظهورِ» امام حسیـن (علیه السلام) و

مـا در سال ۱۴۴۰ ه.ق با «غیبتِ» امام زمان (عجّل الله فرجه) امتحان شـدیم،

براستی همراهی امام امتحان عجیبیست.

 

26aa

42aa

 

 

  • سه شنبه ۱۹ شهریور ۹۸

وقتی قرآن، روضه خوانی می کند...

{از عاشورا تا ظهور - شماره 39}

 

وقتی قرآن، روضه خوانی می کند...

 

سعد بن عبدالله میگوید: با احمد بن إسحاق خدمت امام عسکری علیه السلام رسیدیم. سؤالاتی داشتم، امام فرمودند: از نورِ چشمم بپرس [و به حضرت مهدی اشاره نمودند]. پس از چند سؤال، پرسیدم: مُراد از تأویلِ «کهیعص» - که در قرآن آمده - چیست؟

حضرت مهدی علیه السلام فرمودند:

«کاف» اسمِ کربلا و

«هاء» اشاره به هلاکت،

«یاء» یزید است که بر حسین ظلم نمود،

«عین» عطش حسین و یاران عزیز اوست و

«صاد» اشاره به صبر آن حضرت است در مقابل مصائب...

[احتجاج، طبرسی، ج۲، ص۲۶۸]

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • دوشنبه ۱۸ شهریور ۹۸

حضور امام زمان در دسته عزاداری

{از عاشورا تا ظهور - شماره 38}

 

حضور امام زمان در دسته عزاداری

 

روز عاشورا بود و موج عزاداران - از هر سو - به طرف کربلا در حرکت بود، علامه بَحرالعلوم به همراه گروهی از طلبه ها به استقبال عزاداران می رفتند..

به محلّه طُویریج رسیدند (که دسته ی سینه زنی و سبک سینه زنی شان مشهور است) وقتی سیدبحرالعلوم به آنها رسید ناگهان - با آن کهولتِ سن و موقعیت اجتماعی و علمی - لباس خود را به کناری گذاشت و در صفِ سینه زنان با شورِ وصف ناپذیری به سینه زدن پرداخت! پس از پایان مراسم، یکی از خواص از ایشان پرسید: چه شد که شما یکدفعه چنان دچار احساسات پاک و خالصانه شدید؟! علامه فرمود:

با رسیدن آن دسته ی عزاداران، ناگهان چشمم به محبوبِ دلها، امام عصر علیه السلام افتاد و دیدم آن بزرگوار با سر و پایِ برهنه و با چشمی پر از اشک، در میانِ جمعیتِ سینه زنان به سر و سینه می زند؛ به همین جهت، قرار از کف دادم و در برابِر ایشان آنگونه به سوگواری پرداختم.

[دیدار یار، علی کرمی، ج۲، ص۲۰۰]

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • يكشنبه ۱۷ شهریور ۹۸

مراتب عزاداری | یار شدن

{از عاشورا تا ظهور - شماره 37}

 

مراتب عزاداری | یار شدن

 

مرتبه اول: دلِ عزادار از مصیبت وارده به سیّدالشهدا غمگین و ناراضی است، البته غمش را بروز نمی دهد! این کمترین درجه عزاداری است.

 

مرتبه دوم: عزادار، غم و نارضایتی خود را به شکل های گوناگون (گرفتگی چهره، بغض، لباس مشکی، تباکی، سینه زنی و گریه) بروز می دهد.

 

مرتبه سوم: عزادار، تنفّر و اعتراضش را نسبت به عاملین جنایات و مصیبتها بر سیدالشهدا، یاران و اهل بیتش، اظهار می کند. [البته آنچه موجب شده عزادار از مرحله دوم به مرحله سوم ترقّی کند، شناخت و معرفت است.]

 

مرتبه چهارم: سه مرحله ی قبل، بین مسلمانان و غیرمسلمانان «مشترک» بود. اما بعضی دارای صفای باطن و محبت شدید هستند، روحشان تشنه است و مرحله سوم هم سیراب و قانع شان نمی کند! آنها به دنبال حقیقتی بالاتر می گردند.

 

مرتبه پنجم: عملیات انتقام؛ مبارزه با دشمنان و یاریِ دین که این مرتبه را بیشتر، بیقرار ها و دلتنگ ها حاضری می زنند!

 

 مهم

«مصیبت عظیم» همان جنایات و ظلمهایی ست که منجر به شهادت امام و یارانش و اسارت اهل بیتش شد!

اما «مصیبت اعظم» محرومیت از موهبتی است که جامعه انسانی سالهاست به آن گرفتار است! و آن یعنی حاکمیتِ رهبران معصوم و متخصص الهی! که خودمان کنارشان زده بودیم!

نمی توان به امام زمان گفت که ما در «مصیبت عظیم» همراهِ تو، برای جدّ غریبت گریه می کنیم ولی در «مصیبت اعظم» از همراهی ات، برای انتقام و بازگرداندن خون خدا به پیکر جامعه معذور و معاف هستیم!

[گاهنامه منتظران منجی، ش۲، ص۳-۸]

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • شنبه ۱۶ شهریور ۹۸

خاص ترین عزادار امام حسین

{از عاشورا تا ظهور - شماره 36}

 

خاص ترین . . .

 

به جرات میشه گفت بین عزاداران امام حسین علیه السلام در دوران ما، یه نفر هست که قصه اش با بقیه فرق میکنه!

اگه من و شما برای ظلمی که به امام حسین و اهل بیت شده غصه می خوریم، او دلی مضطر و جگری خون داره! اگه ما بر مصائب سیدالشهدا اشک می ریزیم، او خون گریه میکنه! اگه ما گاهی به یاد مبارزه با یزید و یزیدیانِ زمان می افتیم، او همیشه در خطِ مقدمِ این جهاد قرار داره... اگه بین ما و امام حسین پیوندی برقرار شده باشه، بین او و امام حسین عقد و گِره بوده! اگه ما دلمون به محبت امام حسین زینت گرفته، بین او و امام حسین فراتر از محبته؛ مَوَدّته، عشقه...

متوجه شدی از کی دارم میگم؟ چقدر او با جدّش اباعبدالله مأنوسه؛ و به فکر اوست؛ و به یاد اوست؛ و به انتقامِ از ظلم هایِ بر او، قیام خواهد کرد؛ و شعارِ قیامش "یالَثاراتُ الحُسین"ِ ه...

او، عاقبت خواهد آمد. حسین بن علی به عنوان اولین رجعت کننده بر می گرده و ان شالله ببینی این دو امام همدیگر را در آغوش گرفته و گونه هایشان پُر شده از مرواریدِ اشک بر گذر تاریخ...

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • پنجشنبه ۱۴ شهریور ۹۸

کربلا ؛ پلِ ظهور . . .

{از عاشورا تا ظهور - شماره 34}

 

کربلا ؛ پُلِ ظهور . . .

 

قیام امام حسین در حصار زمان و مکان نمی گنجد! اگر حمایت از حسین بن علی، به حضور در «جبههٔ نظامی کربلا» بود، حمایت از حجة بن الحسن، به حضور در «جبههٔ نرمِ فکریِ فرهنگی» است.

یاران عاشورائی از زخمِ شمشیرها و نیزه ها نهراسیدند تا آنجا که حتی به روی شهادت لبخند زدند. منتظران نیز برای تحقق زمینه های ظهور، باید در برابر زخم ها و نیش هایی که بر دل و جانشان می نشیند، مقاوم باشند؛ گویی از آن استقبال می کنند...

آری؛ عاشورائیان همان منتظرانند، پس شایسته است "درس های عاشورا" مشقِ امروزِ منتظران باشد!

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • سه شنبه ۱۲ شهریور ۹۸

مکه؛ حماسهٔ جاودانهٔ حسینی؛ انقلابِ جهانیِ مهدوی

{از عاشورا تا ظهور - شماره 33}

 

مکه؛ حماسهٔ جاودانهٔ حسینی؛ انقلابِ جهانیِ مهدوی

 

امام حسین(ع) نهضت خود را از مکه آغاز نمود؛ یعنی پس از خروج از مدینه، به مکه آمده - و در کنار بیت اللّه الحرام - از قیام خود به مردم خبر داده، آن گاه به سمت کوفه حرکت کردند.

امام مهدی(عج) نیز از مکه حرکت خواهد نمود؛ جهانیان را به بیعتِ با خود فرا خوانده، پس از مدتی به سمت کوفه رفته و آنجا را مقرّ حکومت قرار می دهد. در این باره امام باقر(ع) فرمودند: «حضرت مهدی، و سیصد و سیزده نفر از یارانش، از مکه بر خواهند خواست و ده ها نفر با او بیعت خواهند کرد.»

[بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۲۵]

 

عکس نوشته در ادامه مطلب 

  • دوشنبه ۱۱ شهریور ۹۸
امام صادق(ع) میفرمایند:
هر کس خوشحال می شود و دوست دارد که در شمار یاران حضرت مهدی(عج) باشد، باید سه ویژگی داشته باشد: منتظر بودن، با وَرَع بودن، اخلاق بزرگوارانه داشتن.
(ورع یعنی دوری از گناه، تقوا داشتن و دوری از مکروهات و شُبَهات)
پیوندها