۲۸ مطلب با موضوع «شبهه شناسی» ثبت شده است

فقط شمشیر نیست

{شبهه شناسی - شماره 28}

 

مگر می‌شود با وجود این همه سلاح‌های پیشرفتهٔ کشتار جمعی امام زمان فقط با شمشیر، به مبارزه با دشمنان خود بپردازد؟

اول از همه باید بگوییم که قرار نیست حضرت، جنگ جهانی راه بیندازد؛ دوم اینکه پیروزی حضرت بر دشمنان تنها با جنگ و استفاده از سلاح نیست. زیرا گاهی ترس و وحشت، ملائکه و جنیان، نیروهای غیبی و... نیز سبب تسلیم شدن دشمنان می‌شوند. همچنین ایشان بسیاری از شهرها و سرزمین‌ها را بدون جنگ و خونریزی فتح خواهند کرد.

اینکه سلاح حضرت و یارانشان، هنگام ظهور چه خواهد بود، امری‌ست که حقیقت آن برای ما روشن و آشکار نیست. اما به‌کار بردن کلمهٔ شمشیر در روایات، لزوماً به معنای آن که سلاح حضرت شمشیر است، نخواهد بود. بلکه منظور، مسلحانه بودنِ قیام حضرت است و عبارت شمشیر می‌تواند به صورت نمادین به کار رفته باشد.

همچنین اگر حضرت، سلاح مخصوصی هم داشته باشند، چون برای مخاطبان قابل فهم و شناخته‌شده نیست(همان‌طور که ۳۰۰ سال قبل حتی دانشمندان و نخبگان نیز نمی‌توانستند تصوّر صحیحی از سلاح‌های امروزی داشته باشند) در روایات و احادیث بیان نشده است.

 

28ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • پنجشنبه ۳۱ شهریور ۰۱

تنبل‌خانۀ دنیا

{شبهه شناسی - شماره 27}

 

امامی که غایب و دور از دسترس است، چگونه مى‌تواند نیازها و مشکلات جامعه را برطرف کند؟

1⃣ اولاً غیبت به معنای نبودنِ امام نیست،‌ بلکه امام در بین ما هست، اما کسی ایشان را نمی‌شناسد.

2⃣ ثانیاً ایشان حضور تأثیر‌گذاری در دنیا دارند و فواید امام غایب فراوان است. مثلاً ایشان احیاگر روح امید در جامعه، واسطۀ فیض*۱، واسطۀ دریافت نعمت و روزی*۲، واسطۀ شناخت و بندگی خدا*۳، حافظ دین، سبب دفع بلا، ایجاد امنیت*۴ و... هستند.

3⃣ سوم اینکه، کار حضرت این نیست که زمین را به یک تنبل‌خانه [که کسی هیچ تلاشی نکند] تبدیل کند و در چشم بر هم‌زدنی، حاجات مردم را برآورده کند.

مگر اوضاع در زمان حضور دیگر امامان این‌گونه بود؟ البته ایشان از احوال تمامی بندگان آگاه است و آنچه مقرر باشد را به انجام می‌رساند؛ چه مستقیم، چه با فراهم کردن اسباب، وسایل و راهکارهای لازم. خود ایشان فرمودند: «ما در رعایت حال شما کوتاهى نمى‌کنیم و یاد شما را فراموش نمى‌کنیم؛ اگر جز این بود، گرفتاری‌ها بر شما فرود مى‌آمد و دشمنان، شما را ریشه‌کن مى‌کردند.»*۵

[۱- بحارالانوار، ج۲۳، ص۱۰۱ ؛ 2- مفاتیح‌الجنان، دعای عدلیه؛ 3- کافی، ج ۱، ص۱۴۵ ؛ 4- الغیبة طوسی، ج ۱، ص۲۴۶؛ 5- بحار الانوار، ج ۵۳، ص۱۷۴]

 

27ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • يكشنبه ۲۰ شهریور ۰۱

نیاز همیشگی به حجت

{شبهه شناسی - شماره 26}

 

در پیام قبل گفتیم که پیامبر، آخرین حجّت الهی نیست و در ادامه قصد داریم به لزوم زنده بودن حجّت اشاره‌ای داشته باشیم.

این فرض که خدا فقط تا دوره‌ای خاص بر بندگانش حجّت فرستاده و سپس آن‌ها را رها کرده، فرضی غلط است. زیرا اهمیّت و نقش اساسی رهبر و راهنما در ادامه زندگی و پیشرفت جامعه، موضوعی انکارناپذیر است. انسان همواره برای طی کردنِ راه حق به هدایت نیاز دارد و هدایت توسط حجّت‌ها انجام می‌شود؛ چه این حجّت‌ پیامبر باشد و چه غیر آن.

از طرفی، کتاب‌های آسمانی بدون وجود حجّت‌های الهی دچار تحریف و تفسیرهای بی‏‌اساس می‌شوند تا آنجا که در اثر آن، مردم دچار شک، سردرگمی و اشتباه می‌شوند. پس باید همیشه انسانِ برگزیده‌ای در کنارِ کتاب‌های آسمانی، به عنوان مُفسّر و مُبیّن (روشن‌کننده) وجود داشته باشد.

امام صادق فرمودند: «از روزی که خدا آدم را آفرید، زمین را خالی از حجت خود نگذاشت، خواه ظاهر و آشکار، خواه غائب و پنهان.»*۱ همچنین قرآن می‌گوید هر امتی امامی دارد: «[یاد کن‌] از روزی که هر گروهی از مردم را با پیشوایشان می‌خوانیم...»*۲

و در روایت دیگری امام کاظم می‌فرمایند: «هرکس بدون امام بمیرد، به مرگ جاهلیت مرده است؛ امام زنده‌ای که او را بشناسد...»*۳ پس اکنون باید امامی وجود داشته باشد که از او پیروی و اطاعت کنیم.

[۱- بحارالانوار، ج ۵۲، ص۹۲؛ 2- سوره اسراء، آیه ۷۱؛ 3. بحارالانوار، ج ۲۳، ص۹۲]

 

26ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • پنجشنبه ۱۰ شهریور ۰۱

حجت‌های پس از پیامبر

{شبهه شناسی - شماره 25}

 

«رُسُلًا مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ لِئَلَّا یَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَ کَانَ اللَّهُ عَزِیزًا حَکِیمًا»

«رسولانی را فرستاد که [نیکان را] بشارت دهند و [بدان را] بترسانند تا آن‌که پس از فرستادن رسولان، مردم را بر خدا حجّتی نباشد، و خدا همیشه مقتدر و کارش بر وفق حکمت است.»*۱

عدّه‌ای معتقدند که منظور این آیه، این است که پس از پیامبران، هیچ مُنذِر و مُبشّری وجود ندارد و خدا پس از رسولان الهی، کسی را حجّت قرار نداده است. در نتیجه، حجّت بودن امام زمان مخالف قرآن است.

این شبهه تلاش می‌کند تا حجّت بودن امامان معصوم را زیر سؤال ببرد. به همین خاطر، ترجمه و تفسیر و نتیجه‌گیری غلطی را از این آیه ارائه می‌دهد.

درحالی که این آیه اصلاً در مورد خاتمیّت پیامبر و پایانِ فرستادن حجّت‌های الهی صحبت نمی‌کند؛ بلکه به مقام و فلسفۀ بعثت پیامبران اشاره کرده و می‌گوید که خدا رسولان را فرستاد تا حجّت بر مردم تمام شود و کسی بر خدا حجّت نداشته باشد (عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ).

نه این‌که دیگر حجتی از ناحیۀ خدا نخواهد بود (نفرمود: مِنَ اللَّهِ حُجَّةٌ). زیرا اگر خدا هدایت‌کننده‌ای نفرستد تا مردم را هدایت کند، پاداش یا مکافات مردم بی‌معنا و ظالمانه خواهد بود.

ادامه دارد...

[۱. سوره نساء، آیه ۱۶۵]

 

25ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • سه شنبه ۱ شهریور ۰۱

ادعای مشاهده

{شبهه شناسی - شماره 24}

 

امام زمان فرمودند: «...هرکس قبل از خروج سفیانی و ندای آسمانی ادعای مشاهدهٔ مرا کند، دروغ‌گو و تهمت‌زننده است.»*۱

آیا این فرمودهٔ امام با سخن برخی از  علما و بزرگانی که مدعی دیدارِ امام شده‌اند، تناقض ندارد؟

این شبهه به دلیل درست متوجه‌نشدنِ فرمایش امام ایجاد شده است. زیرا بین دیدار و ادعای مشاهده تفاوت وجود دارد. دیدن یا دیدار گاهی با شناخت و گاهی بدونِ شناخت است. (یعنی فرد، امام را می‌بیند، ولی نمی‌شناسد)

به علاوه، این ملاقات یک‌سویه و از طرفِ امام است و فرد نمی‌تواند به میل و ارادهٔ خودش حضرت را ببیند. اما مشاهده یعنی من در مقام شهود هستم و برای من غیبتی نیست. یعنی من امام را می‌شناسم و هرگاه که بخواهم می‌توانم خدمت ایشان بروم.

ادعای مشاهده، ادعای داشتن رابطه‌ای شبیه به رابطه نواب اربعه با امام است. همچنین غالباً فردی که ادعای مشاهده دارد، مردم را به‌خاطر داشتن رابطهٔ مستقیم با امام به سوی خود دعوت می‌کند.

اما هیچ کدام از علما و بزرگانی که امام را دیده‌اند، ادعا نکرده‌اند که می‌توانند به صورت ارادی امام را ببینند و مردم را به سوی خودشان دعوت نکرده‌اند بلکه اطرافیان آن‌ها از روی شواهد و قراینی متوجه دیدار آن‌ها با حضرت شده‌اند.

[۱- بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۳۱۸]

 

24ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • چهارشنبه ۱۹ مرداد ۰۱

یعنی ۳۱۳ آدمِ صالح نداریم؟

{شبهه شناسی - شماره 23}

 

ویژگی‌های افراد صالح با توجّه به جایگاه، مأموریت و عملکرد آن‌ها متفاوت است. گاهی فردِ صالح را برای امام جماعت شدن می‌خواهیم، گاهی برای سپردن امانتی به او و گاهی برای قضاوت و... اما ۳۱۳ یارِ خاصّ حضرت فقط انسان‌های خوب، با‌وفا، جان‌بر‌کف و... نیستند.

آن‌ها دارای ویژگی‌های خاص و در بالاترین درجهٔ اخلاص هستند. زیرا آن‌ها باید به حضرت کمک کنند تا حکومتش را در جهان برپا کند. شکّی نیست که افراد صالح یافت می‌شوند اما بسیاری از آن‌ها شرایط و ویژگی‌های لازم را ندارند.

با وجود همهٔ این موارد، حتی اگر هم‌اکنون هم ۳۱۳ نفر آماده باشند، ظهور رخ نمی‌دهد، زیرا وجود آن‌ها برای ظهور لازم است، اما کافی نیست.

در واقع در هیچ حدیثی گفته نشده است که اگر ۳۱۳ یار پیدا شود، ظهور رخ می‌دهد. بلکه باید زمینه‌های دیگرِ ظهور مانند آمادگی و پذیرش جهانی و... نیز مهیّا شود.

 

23ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • دوشنبه ۱۰ مرداد ۰۱

آیا باید فساد کنیم؟

{شبهه شناسی - شماره 22}

 

در روایت‌ها آمده است، در زمانی که حضرت مهدی ظهور می‌کند، جهان پر از ظلم و فساد شده است. برای همین عده‌ای گفتند: «بِرَویم ظلم کنیم یا در مقابل ظلم سکوت کنیم تا ظلم فراگیر شود و حضرت مهدی ظهور کند.» آیا این حرف درست است؟

اول از همه باید بگوییم که فراگیری ظلم در جهان از علائم ظهور است نه از شرایط ظهور. علائم، نشانه‌هایی است که نزدیکی ظهور را نشان می‌دهند اما دلیلِ ظهور نیست. (مثلأ سفیدی مو از علائم پیری است، اما دلیل پیر شدن، سفیدی مو نیست.)

از طرفی، اگر شرطِ ظهور، انجام ظلم و فساد باشد، انبیاء امر به فساد می‌کردند، نه امر به قیام و مبارزه علیه ظلم. افزون‌بر این، با قبول این ادعا، آیاتِ صریح قرآن در مورد جهاد و ایستادگی در مقابل طاغوت نیز دیگر معنایی ندارد.

در واقع از همان ابتدا که قابیل اقدام به برادر‌کشی کرد، بر روی زمین ظلم بوده و قرار نیست ما به ظلم اضافه کنیم یا در مقابل آن سکوت کنیم.

پس اگر به دنبال اباصالح هستیم، باید صالح و اصلاح‌گر باشیم و زمینه‌های ظهور را فراهم کنیم تا به ظهور برسیم.

 

22ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • شنبه ۱ مرداد ۰۱

وقتِ ظهور

{شبهه شناسی - شماره 21}

 

چرا اهل‌ بیت، زمان ظهور را تعیین نکردند؟ کسی که منتظر شخصی دوست‌داشتنی است و وقتِ آمدن او را نمی‌داند،همیشه در انتظار و آمادگی است اما اگر زمان رسیدن او را بداند [و زمان طولانی شود] ممکن است مأیوس شده و به این زودی‌ آماده نشود.

همچنین گاهی مصلحت، در تقدّم یا تأخر ظهور است. مثلاً در داستان حضرت موسی وقتی غیبت ایشان از ۳۰ به ۴۰ روز تبدیل شد و بیشتر طول کشید، عدّه‌ای به انحراف کشیده شدند.

پس ما نمی‌دانیم ظهور چه زمانی‌ست تا معلوم شود که آیا با وجود سختی‌ها و انتظار، ثبات قدم و ایمان خود را از دست می‌دهیم یا نه.

از طرف دیگر، ظهورِ ناگهانیِ حضرت سبب غافلگیری دشمنان می‌شود اگر آن‌ها از زمان ظهور مطلّع باشند، با تمام توان آمادگی کسب می‌کنند(گرچه اکنون هم در دشمنی‌کردن کم نمی‌گذارند و برعکس، ما در یاری کردن امام کم‌کاری می‌کنیم)

یادمان نرود ظهور وقت‌بردار نیست زیرا رفتار ما می‌تواند موجب تعجیل ظهور شود.

امام آمدنی نیست، آوردنی‌ست. اگر آمدنی بود خودِ ایشان زمانِ ظهور را می‌گفتند. امام مدّت‌هاست که آماده است. این ماییم که باید تغییر کنیم.

 

21ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • سه شنبه ۲۱ تیر ۰۱

افسانه یا واقعیت؟

{شبهه شناسی - شماره 20}

 

آیا درست است که مکان سکونت حضرت در جزیرهٔ خضرا است؟

جزیرهٔ‌ خضرا جزیره‌ای است که بر اساس داستان‌های بیان‌شده در برخی منابع، محل اقامت امام زمان و فرزندان ایشان در دورهٔ غیبت کبری است. اما در بررسی منابع می‌بینیم که این نقل‌ها اشکالات متعدد سندی، متنی و تاریخی دارند، به‌طوری‌ که آن‌ها را از اعتبار ساقط می‌کند.

علامه‌ مجلسی در این خصوص می‌گوید: «رساله‌ای که مشهور است به داستان جزیرهٔ خضرا را در هیچ‌کدام از اصول (کتاب‌های روایی) معتبر نیافتم.»

اعتقاد شیعه بر این است که کسی از محل اقامتِ حضرت در دوران غیبت اطلاع ندارد، مگر کارگزاران حضرت.

اسحاق‌بن عمار از امام صادق نقل می‌کند: «برای قائم دو غیبت است؛ در غیبت کوتاه کسی غیر از خواص از شیعیان، از مکان او اطلاع ندارند. در غیبت طولانی نیز تنها خواصی از دوست‌دارانش از مکان او آگاهند»*۱

[کافی، ج ۱، ص ۳۴۰]

 

20ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • شنبه ۱۱ تیر ۰۱

قیام‌های برحق و ناحق

{شبهه شناسی - شماره 19}


عده‌ای با استناد به چند روایت می‌گویند هر قیامی قبل از ظهور باطل است‌. نخست اینکه بعضی از این روایات جعلی است مانند روایتی که در زمان حکومت بنی‌عباس و بنی‌امیه به دلیل ترس از قیام شیعیان ساخته شد.
اما باید ببینیم در روایاتی با این مضمون که سند درستی دارند از چه قیام‌هایی نهی شده است؟
می‌دانیم که دین اسلام، دینی اجتماعی است و برخی احکام آن مانند جهاد، امر به معروف، نهی از منکر، قصاص و... جز با تشکیل حکومت اجرا‌شدنی نیست.
پس اگر رهبرِ قیام برای اجرای احکام و قوانین الهی حکومت تشکیل دهد و در قیامش خود را منجی معرفی نکند، بلکه در مسیر خدا و اهل بیت باشد و به دنبال فراهم کردن مقدمات ظهور باشد، آن قیام مردود نیست.
در طول تاریخ نیز قیام‌هایی وجود دارند که رهبری غیر‌معصوم داشته اما مورد تأیید ائمه قرار گرفته است. مثلِ قیام زید‌بن علی، قیام مختار و...
در نتیجه، قیام‌هایی در روایات مورد نکوهش است که یا انگیزهٔ الهی ندارند و بدون توجه به شرایط و بسترها صورت می‌گیرند یا از جانب مدعیان دروغین مهدویت شکل گرفته‌اند.

 

19ai

 

منبع : کانال مهدیاران (Mahdiaran@)

  • شنبه ۲۸ خرداد ۰۱
امام صادق (علیه السلام) :
هر کس خوشحال می شود و دوست دارد که در شمار یاران حضرت مهدی باشد، باید سه ویژگی داشته باشد: منتظر بودن، با وَرَع بودن، اخلاق بزرگوارانه داشتن.
(ورع یعنی دوری از گناه، تقوا داشتن و دوری از مکروهات و شُبَهات)
طبقه بندی موضوعات
آرشیو مطالب